‘Nou, dat wilde ik eigenlijk aan jou vragen’, mompel ik aarzelend. Beetje onder de indruk van de ruimte, zet ik mijn tas neer en ga op de bank zitten. Ik vertel mijn verhaal en krijg van die reacties in de zin van: ‘dus zonder ervaring ben je gaan clownen?’, ‘dus zonder instructies stapte je direct het ziekenhuis binnen?’ of ‘dus bij je eerste spelen, stapje je alleen een kamer in?’.
‘Nee, je hoeft niet te spelen. Dat kun je wel’. Ik twijfel. ‘Kan ik dit wel, hoezo?’. Stel nog wat vragen en doe moeite om nog wat meer over mezelf uit te leggen. Ik hoor een lichte zucht en besef dat ik niet meer antwoorden ga krijgen.
Op de terugweg is het zoeken naar de juiste richting. Voel me verloren en weet niet goed welke route te volgen. Enige tijd later, sta ik in de file. Dicht bij huis. Voelt veilig. Deze nog af te leggen route ken ik. Drink mijn koffie en rijd weer een meter vooruit. Later die week schrijf ik me in voor de twee jarige clownsopleiding.
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴
#Cino #contactclown #zorg #verbinding