Heel vaak worstel ik met de vraag wat het nut is van clownen. Vooral bij de erg confronterende situaties zoals hospices, daklozenopvang of in ziekenhuizen. Ik ben maar even bij de ander. Weet niet hoe het daarna verder gaat. Dit geeft me een knagend gevoel en schokt mijn eigen wereld.
De kracht zit in de eenvoud. Even terug naar de kindertijd. Waar het springen in plassen voldoening gaf. Terug naar het gevoel waarin we alles konden dromen en alles mogelijk was. Waarin de wereld aan je voeten lag en het strikken van schoenen nog te ingewikkeld was.
Verwondering, een lach en speelsheid helpen om in het nu te blijven. Wat brengt deze verbinding op dit moment voor de ander. Even niet denken aan de toekomst. Niet oordelen. Niet piekeren. Steviger met beide benen op de grond te staan. In die gestrikte schoenen natuurlijk.
Clownen gaat ook over beschikbaar zijn. Zichtbaar zijn. Over luisteren. Niet willen oplossen. Niet oordelen. Simpelweg aanwezig zijn. Deze gedachten geven me voldoening. Daarnaast helpt het mij om zelf de eenvoud en het luchtig te blijven zien.
Denk aan die keer dat het echt niet ging, maar toch ben gegaan. Handjedruk was de verbinding waarmee we gingen spelen. Overdreven lange warming up. Niet weten hoe op mijn stoel te zitten. Zoeken naar de juiste hand. Valsspelen met de onjuiste grip. Herhaling eisen omdat ik weer verloren had. Later in de middag zat ik weer achter mijn bureau. Koffiedrinkend de deadline halen. Vernomen dat er nog lang is gesproken over het bezoek.
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴
#Cino #heartclown #noseventures #givekindness #choosejoy