De planten hier in het park, kopen wij in het tuincentrum. De vogelklanken doen me denken aan de natuurgeluiden, die ik thuis opzet om in slaap te vallen. De luiaards bewegen hier rustig en soms zou ik willen daar iets meer van weg te hebben. Door het natuurschoon heen, is een land zichtbaar dat met dezelfde problemen worstelt als de meeste anderen.
‘Wacht op mij’, roep ik. Ren, om voor het sluiten van het hek, binnen te zijn. Van opluchting, steek mijn handen in de lucht en maak een vreugdedansje. Gelukt om alsnog opgesloten te worden. De bewaker lacht. Dit heeft ze nog niet eerder meegemaakt.
De gevangenen gaan op de tribune zitten. Ga ongemakkelijk te dichtbij zitten. Ze schuiven op zodat er meer ruimte ontstaat. Teleurgesteld, ga ik weer ongemakkelijk dichtbij zitten en weer schuiven ze op. Het herhaalt zich diverse keren. Een glimlach verschijnt op hun gezicht. Ze zijn de clown te slim af totdat ze klemzitten tussen de muur en mij. Mijn teleurstelling veranderd in tevredenheid.
We lopen een ruimte binnen. Een kind is aandachtig zijn koekjes aan het opeten. Ik ga erbij zitten. Probeer verbinding te krijgen. Geen reactie. Ik besluit enkel aanwezig te zijn. Niets doen. Voelt ongemakkelijk. Plotseling krijg ik een omhelzing. De ouders kijken vol trots naar de warmte. Dit hadden ze niet verwacht.
Als eerste loop ik naar binnen. Geef handjes, zeg ‘hola’, kietel wat en krijg glimlachen terug. Dit zijn er veel. Hoge energie en scherpe geluiden. Ze verwachten een optreden. Hierop zijn we niet voorbereid. We doen wat individuele kunstjes. Ik verzamel de clowns. Laat ze op magische wijze verdwijnen. Daarna enkele kinderen en vervolgens alle leerlingen.
Tijdens de rondleiding krijgen we koffie. De natuurlijke warme en zachte smaak, haalt herinneringen naar boven. Word geraakt door een ballon. Mijn huilen wordt getroost door meerdere gehandicapten. Of die keer bij de daklozenopvang. Ik haal mijn ballonnenzwaard tevoorschijn. Speel als een volwaardige schermer, maar verlies telkens. De dankbaarheid die wij hier ontvangen, heb ik niet eerder meegemaakt. Met een zucht adem ik uit en in mijn kopje. Mijn bril beslaat.
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴
#Cino #heartclown #noseventures #givekindness #choosejoy