Telkens was er een deur. Soms binnen en soms buiten. Soms met vrolijke figuurtjes erop en soms niet. Soms met een bel en soms niet. Dan ging ik naar binnen zonder te kloppen. Bijna 30 keer gespeeld in de afgelopen weken. Alleen en op mijn werk. Soms best ongemakkelijk. Bij thuiskomst lag ik vaak binnen het uur op bed, de rood en geel gestreepte jongleerballen te tellen.
Zodra ik voor die deur sta, kom ik meer in het moment. Een nieuwsgierigheid om te willen ervaren wat er achter de deur afspeelt. Gedachtes wisselen zich in raptempo af. Hoeveel mensen zullen er zijn? Wat is het energieniveau? Waar hebben ze behoefte aan? Ik bel aan. Ik hoor de medewerkers vrolijk zeggen ‘Daar is de clown!’. Blikken draaien zich om en onbevangen klinkt er ‘Wwwwweeeeehhhhh’ door de ruimte. Enthousiaste blikken kijken me aan. Ik kijk verbaast terug en geef in de tussentijd handjes.
Het een na moeilijkste, is die deur dichtdoen na het spelen. Er valt veel van me af. Voel vrijheid. Ervaar de energie. Dankbaarheid voor de ervaringen. Warmte door het mogen brengen van mooie momenten. Langzaamaan komen de gedachten terug. Ik loop analyserend over het gras en plotseling wordt de deur achter me opengedaan. ‘Bedankt clown’, galmt er in een vrolijke toon. Ik draai me om en al zwaaiend zeg ik ‘Graag gedaan en tot de volgende keer’.
Het moeilijkste waren de uren voorafgaand aan het spelen. In de meest hectische periode van het jaar, ging ik ook nog clownen. Probeerde rustig te blijven. Rustig te blijven ademen. Rust in mijn hoofd te creëren. De spanning van me af te schudden en onbevangenheid toe te laten. Het vergde veel energie en concentratie om te schakelen. Dan is het moment daar. Tijd om te spelen.
Dit keer een binnendeur. Twintig paar ogen kijken we enthousiast aan. Ze zitten in een kringetje te wachten. Op een kunstje. Daar had ik geen rekening mee gehouden. Vanuit de hervonden rust en vertrouwen op improvisatie, ontstaat er vanzelf iets. Rare bewegingen. Een goocheltruck. Beetje irriteren. Hand uitreiken. Een geluidje maken. Of gewoon zwaar irritant slurpen aan een koffietje. Die was overigens kei lekker en daar kon ik dan extra lang van genieten!
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴