Kijk nieuwsgierig om me heen of ik een clown zie. Wijs naar mensen en geef een vragende blik. ‘Nee, jij met die rode neus’, klinkt het enthousiast.
In de zaterdagochtend mijn normale vrijwilligerswerk gedaan. Daarna direct door naar de jaarmarkt georganiseerd door de lokale @Lunet dagbesteding. Roze badjas aangedaan en doe grijpspulletjes in mijn zakken. Broodje eten en rust proberen te creëren. Klik de deur dicht en zeg tegen mezelf: ‘hier gaan we’. Het onbekende tegemoet.
De eerste stap tussen cliënten, verwanten en mensen uit de buurt, is gezet. Ik sprong zonder vangnet het diepe in. Voor het eerst solo als contactclown. Voor het eerst tussen mensen die geen clown verwachten. Je ziet mensen in een boog om me heenlopen of blikken van me afkeren. In het begin erg onwennig.
Helaas ben ik niet zo handig in het stelen van spulletjes. Het schieten met mijn banaan gaat me ook al niet goed af. Bij het vissen naar eentjes grijp ik weer eens mis. Ben ook nog eens te traag bij het keepen en de bal zie ik verdwijnen door mijn benen.
Ga dan maar de verbinding met cliënten aan. Laat ze bellenblazen en laat ze vol trots uitleg geven over de artikelen, die ze gemaakt hebben. ‘Wat is je naam?’, wordt er gevraagd. ‘Ik ben Cino’, antwoord ik. ‘Niet doorvertellen. Ik vind cappuccino’s erg lekker’ en probeer ongeduldig en ook hier onhandig een koffie te grijpen.
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴
#Cino #contactclown #zorg #verbinding