‘Kom je nog?’, wordt er ongeduldig gevraagd. ‘Ja, maar’, zeg ik zachtjes. In mijn gedachten wil ik dit nog doen, dat dien ik nog te doen en die ene actie mag ik niet vergeten. Oh ja en ik moet nog spreken met die ene. Tijdsdruk. Nu even geen tijd om buiten te spelen.
Door de waan van de dag besef ik het nog niet. Onderweg naar huis, zit ik van die rare clownsbewegingen te maken op mijn fiets. Het dringt door. Dien nog het nodige op te pakken en na te denken over. Hoe ga ik reserveringen organiseren? Hoe ga ik communiceren?
Het staat online. Nu ben ik volledig zichtbaar in de organisatie. Voelt een beetje raar. Een beetje vreemd. De eerste reserveringen worden gemaakt. Snel volgen er meer. Nu is het echt. In de zomerperiode ga ik spelen op mijn werk!
Verbinding maken met mensen met een beperking. Zorgmedewerkers ondersteunen. Creëren van geluksmomentjes. De bonen worden gemalen. Begin de koffiegeur al te ruiken. Voordat de koffie gereed is, eerst nog even mijn rode neus klaarleggen. Oh ja en ik dien nog. En dat moet ik ook niet vergeten. In de tussentijd pak ik de melk voor in de koffie.
Benieuwd waar de rode neus me dit keer brengt. Word vervolgd… 🔴
#Cino #contactclown #verbinding #givekindness #choosejoy